Yol tepen sevdam
ringe havlu attı
şu benim nice yol tepen sevdam
gökyüzünün rengi birden değişti
arı kovanlarında alârm
ipek hamakta sallanan şu senin boşvermişliğin
günbatımını telâşını yaşıyor karınca yuvalarında
kıbrıs akasyalarında yalnızlığın son tangosu
günebakanlardan doğma / en alımlı gündüzdür şimdi
neye sayarsan say
bu kalleşliği ben ıslıklamadım
su iyice hızlandı şelâle başlangıcında
en büyük öfkemi ben çavlandan akıttım
HEDİYE AKDAĞ
(SANAT OLAYI DERGİSİ, HAZİRAN 1985,SAYI:37)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder